- īnfūcātus 2
- īnfūdī
- īnfui
- īnfula
- īnfulātus
- īnfulcio
- īnfulgeo
- īnfulsī
- īnfultus
- īnfūmātus
- īnfūmibulum
- īnfūmo
- īnfundibulum
- īnfundo
- īnfurnibulum
- īnfusco
- īnfuscus
- īnfūsio
- īnfūsum
- īnfūsus
- Ingaevonēs
- Ingaunī
- ingelābilis
- ingemēsco
- ingemino
- ingemīsco
- ingemo
- ingemuī
- ingenerātio 2
- ingenero
- ingeniātē
- ingeniātus
- ingeniculo
- ingeniōsē
- ingeniōsus
- ingenitus 1
- ingenitus 2
- ingenium
- ingēns
- ingenuē
- ingenuī
- ingenuitās
- ingenuus
- ingero
- ingestābilis
- ingestus
- ingigno
- inglōrius
- ingluttio
- ingluviēs
- << >>
- ingemin|o, āre, āvī, ātum
- Veiksmažodis, 1 asmenuotė. Skiemenys: LBBA (4)
- Jokantas 1936
in-gemino 1 a) trans. dvejinti, kartoti *cervi ter voces aut quater ingeminant; *dextrā ingeminans ictūs; *multa vulnera lateri.b) intr. pasikartoti, daugėti, dvigubai daugiau būti *imber, *austri, *clamor, *curae; *Troes ingeminant hastis leidžia jėtis vieną po kitos; *ingeminat: me miserum!; *Creusam ingeminans iterumque iterumque vocavi; *ingeminant Tyrii plausu nuolat ploja katutes.
- Kuzavinis 2007
- ingemin|o, āre, āvī, ātum [1. in + gemino] 1. vt dvẽjinti, dvìgubinti; kartóti (ictūs V); vōx ~āta V áidas, ãtbalsis, skar̃das;2. vi dvìgubintis, daugė́ti; pasikartóti; ~ant cūrae V rū̃pesčių gausė́ja; ~āre hastīs V léisti íetis víeną põ kitõs
- ingemin|o, āre, āvī, ātum [1. in + gemino]
