- dēstillo
- dēstina
- dēstināta
- dēstinātio
- dēstinātum
- dēstino
- dēstitī
- dēstituo
- dēstitus
- dēstitūtio
- dēstitūtus
- dēstrātus
- dēstrāvī
- dēstrictus
- dēstringo
- dēstrūctio
- dēstrūctīvus
- dēstrūctor
- dēstrūctus
- dēstruo
- dēsubitō
- dēsūbulo
- dēsūdāsco
- dēsūdātio
- dēsūdēsco
- dēsūdo
- dēsuēfacio
- dēsuēfīo
- dēsuēsco
- dēsuētūdo
- dēsuētus
- dēsuēvī
- dēsultor
- dēsultōrius
- dēsultūra
- dēsultus
- dēsuluī
- dēsum
- dēsūmo
- dēsuper
- dēsurgo
- dēsursum
- dētēctio
- dētēctor
- dētego
- dētendo
- dētentio
- dētentus 1
- dētentus 2
- dētergeo
- << >>
- dētestāt|us, a, um
- Būdvardis, 2/1 linksniuotė (taisyklinga), 3 galūnių. Skiemenys: LLLB (4)
- Susiję: dētestor
- Jokantas 1936
dē-testor 1 a) šaukiantis į dievus maldauti, kad ištiktų kas bloga ant keno galvos pericula in caput alicuius L.b) keikti, prakeikti aliquem omnibus precibus; exitum belli; ptc. dētestātus 3 prakeiktas *bella matribus.c) trop. ką nors iškilmingai nuo savęs ar kitų atmesti, atstumti, nepripažinti, atitolinti querimoniam patriae a se; omnes memoriam consulatūs tui, facta, mores, faciem denique ac nomen a re publica detestantur; dii immortales, detestamini hoc omen.
- Kuzavinis 2007
- dētestāt|us, a, um 1. part. perf. iš dētestor;2. adj. prakéiktas; nekeñčiamas; bella mātribus ~a H mótinų nekenčiamì karaĩ
- dētestāt|us, a, um
