- improbātio
- improbātor
- improbātus
- improbē
- improbitās
- improbo
- improbus 1
- improbus 2
- imprōcērus
- imprōcreābilis
- imprōdictus
- improfessus
- imprōmiscuus
- imprōmptus
- improperātus
- impropero
- impropria
- impropriē
- improprietās
- improprius
- imprōsperē
- imprōsperus
- imprōtēctus
- imprōvidē
- imprōvidentia
- imprōvidus
- imprōvīsō
- imprōvīsum
- imprōvīsus
- imprūdēns
- imprūdenter
- imprūdentia
- impūber
- impūberēs
- impūbēs 1
- impūbēs 2
- impūbis
- impudēns
- impudenter
- impudentia
- impudīcē
- impudīcitia
- impudīcus
- impugnātio
- impugno
- impulī
- impulsio
- impulsor
- impulsus 1
- impulsus 2
- << >>
- impuls|or, ōris m
- Daiktavardis, 3 linksniuotė (priebalsinis tipas), vyriškoji, bendrinis. Skiemenys: LLB (3)
- Sirvydas 1642
-
Námawiacz, Suaſor, impulſor, ſolicitator. Perkałbetoias.
-
- Jokantas 1936
- impulsor, ōris m [impello] ragintojas, skatintojas profectionis, sceleris.
- Kuzavinis 2007
- impuls|or, ōris m [impello] skãtintojas, iniciãtorius (alicūjus reī C); mē ~ōre Te mán skãtinant