- hostīmentum
- hostio
- hostis
- hostus
- HS
- hūc
- hūcine
- hūcusque
- huī
- hujuscemodī
- hujusmodī
- hūmāna
- hūmānē
- hūmānitās
- hūmāniter
- hūmānitus
- hūmāno
- hūmānum
- hūmānus 1
- hūmānus 2
- humātio
- humātor
- humātus
- hūmectātio
- hūmecto
- hūmectus
- hūmefacio
- hūmeo
- humerāle
- humerus
- hūmēsco
- humī
- hūmida
- hūmidē
- hūmiditās
- hūmido
- hūmidulus
- hūmidum
- hūmidus
- hūmifer
- hūmifico
- hūmificus
- hūmigo
- humiliātio
- humilifico
- humilio
- humilis
- humilitās
- humiliter
- humilito
- << >>
- humilit|ās, ātis f
- Daiktavardis, 3 linksniuotė (priebalsinis tipas), moteriškoji, bendrinis. Skiemenys: BBBL (4)
- Jokantas 1936
humilitās, ātis f [humilis] 1) žemumas, mažumas arborum S, navium, animalium.2) trop.a) kilmės, padėties žemumas, autoriteto mažumas generis S; h. et obscuritas; h. et ignobilitas; despicere humilitatem alicuius.b) nusiminimas, bailumas metus habet humilitatem.c) nuolankumas, nusižeminimas, vergiškumas mors anteponenda fuit huic humilitati.
- Kuzavinis 2007
- humilit|ās, ātis f [humilis] 1. žemùmas (arborum S); mažùmas (animālis C);2. prk.1) prastùmas, menkùmas; nereikšmingùmas (rērum PM);2) nekilmingùmas; ~ās generis S žemà kilmė̃;3) nuolankùmas, nusižẽminimas Vlg, Ter, La;4) bailùmas; nusiminìmas; habet ~ātem metus C báimė slẽgia
- humilit|ās, ātis f [humilis]
